Pomoc dla Nikodema

2011-12-04T11:41:00.000-08:00

2011-12-04T10:56:00.000-08:00

Na początku listopada Nikodem wrócił z turnusu w Zabajce. Jak zawsze czuł się tam bardzo dobrze, wymyślał sobie zabawy i ładnie ćwiczył. Widzę, że funkcje w lewej rączce poprawiły się. Dokupiłam mu dodatkowe zajęcia z terapii ręki, za które zapłaciło Stowarzyszenie BOŻA KRÓWKA. Natomiast koszty turnusu zostały pokryte z pieniążków uzbieranych na balu charytatywnych w lutym.
Od dłuższego czasu Młody ma taki kaszel, że już nie mam na niego siły. Nie mogę go niczym zwalczyć. Ręce opadają. Niedawno przebył też ospę wietrzną. Jedną chorobę "przedszkolną" mamy za sobą.
W przedszkolu cały czas mu się podoba mimo dwutygodniowej przerwy na turnus, potem kolejnej na wyleczeniu krost ospy. To mówi za siebie. Dobrze zajmują się tam dziećmi, a one chętnie chodzą. Panie przygotowują jasełka. Nikoś ma być królem. Ciocia Żaneta już uszyła strój, zrobiła złote berło i koronę. Jeszcze musi nauczyć się roli i kilku kolęd. Zobaczymy co z tego będzie?

Co nowego u Nikodema...

2011-10-07T00:56:00.000-07:00

Podczas wakacji wykorzystywaliśmy każdy promyk słońca na zabawy podwórkowe. Dlatego nie zaglądałam na bloga przez dłuższy czas. A teraz przyszły jesienne dni...Jest więcej czasu na inne rzeczy.
Nikodem był na kontroli w Gdańsku. Wzrok mu się poprawił, co nas bardzo cieszy. Ale trzeba mu przyznać, że sumiennie nosi okulary. Gorzej z zaklejaniem słabszego oka. Myślę, że i do tego musi się przyzwyczaić.
We wrześniu mieliśmy wizytę w Poznaniu, ale młody był podziębiony i nie był ostrzyknięty botoksem. Jednak "co się odwlecze to nie uciecze." W październiku już pojedzie, bo wtedy też ma turnus rehabilitacyjny w Złotowie. A jak wiadomo nic lepszego: botoks a potem koniecznie rehabilitacja.
Nikoś zmienił przedszkole. Teraz ma o wiele bliżej. Bardzo się nam podoba. Bo mnie też bardzo cieszy kiedy on tak chętnie tam idzie. Po prostu ma tyle zajęć, że nie nudzi się. Często nie zdąży zdjąć butów, bo na sali dzieje się coś ciekawego. Rytmika z muzyką na żywo, zajęcia z chustą z Veroniki Sherbourn, j. angielski dwa razy w tygodniu, dużo zajęć plastycznych, i zabawy na dworze nawet dwa razy dziennie. Rewelacja. Oby tak dalej. Nikodem ma fajnych kolegów i koleżanki. Pomagają mu przy codziennych sprawach jak tylko mogą. Jeden z kolegów zamierza nawet przynieść Nikosiowi chociaż jabłko bo on w domu chyba nic nie je, tak się przewraca w tym przedszkolu:)

Powrót z turnusu

2011-07-03T00:11:00.000-07:00

Pod koniec czerwca wróciliśmy z turnusu w Zabajce, sfinansowanym przez Stowarzyszenie Na Rzecz Osób Niepełnosprawnych W Charzykowie. Pieniążki były uzbierane na wspomnianym wcześniej balu charytatywnym, zorganizowanym w lutym tego roku.
Podczas pobytu w ośrodku Nikodem czuł się bardzo dobrze. Ładnie i chętnie ćwiczył, słuchał poleceń terapeutów, wymyślał sobie zabawy w międzyczasie. Turnus trwał 13 dni i Nikoś nie wspomniał o domu, tak mu tam było dobrze. Ale Tomek często go odwiedzał. Znajomi mówią, że trochę schudł. To pewnie przez jego ciągłe zabawy na podwórku i chroniczny brak czasu na przekąski. Cieszę się z tego bo nie wiem co mam robić, żeby choć trochę spadł na wadze?
Muszę się przyznać, że byłam już z nim u dietetyka. Na razie na wywiadzie. Dieta za chwilę. No i zobaczymy czy mój Brzdąc się dostosuje. Naszym problemem jest to, że Nikodem nie je warzyw i nie pije mleka. A wapń jest bardzo ważny w jego wieku, gdy intensywnie rośnie.

CWICZENIA. NIKODEM PRZEBRAŁ SIĘ ZA KOMANDOSA

2011-07-03T00:10:00.001-07:00

CWICZENIA W KOMBINEZONIE

2011-07-03T00:08:00.000-07:00

ZAJĘCIA NA BASENIE SĄ JEGO ULUBIONE

2011-07-03T00:07:00.000-07:00

TERAPIA ZAJĘCIOWA

2011-07-03T00:04:00.000-07:00

Dalsze wiadomości o Nikodemie.

2011-05-30T02:10:00.000-07:00

Po botoksie w Poznaniu i turnusie rehabilitacyjnym, Nikodem odpoczywał dwa tygodnie w domu. Potem dojeżdżaliśmy do Zabajki dwa razy w tygodniu na hipo- i fizykoterapie. Na początku maja Nikoś utykał, co utrudniało mu chodzenie i wstawanie. Ciężko mu było ale przeszło. Podejrzewam, że to po botulinie, ale czemu tak późno?Nie wiem. Na początku czerwca jedziemy na kontrole do ortopedy to może się dowiemy. A już 13 czerwca kolejna rehabilitacja w Złotowie. Nikoś czeka na nią zniecierpliwiony. Dobrze, że pobyt tam dobrze mu się kojarzy. Chętnie tam jeździ.

TURNUS W ZABAJCE I WIZYTA W POZNANIU

2011-03-18T16:12:00.000-07:00

Na przełomie lutego i marca Nikoś był na turnusie rehabilitacyjnym w Złotowie. Bardzo chętnie tam jechał bo lubi tam jeździć. Ładnie ćwiczył i był nawet chwalony.
Podczas pobytu wyprawiłam mu jego czwarte urodziny. Był zadowolony z prezentów, jak to dziecko. Ale tęsknił za tatą. Co dzień pytał o to samo. O tatę i powrót do domu. Ale wytrzymał. Ćwiczył do końca jak mu kazali. A ja, musiałam więcej za nim "biegać" po korytarzach. Nikodem chodzi już dość szybko, nawet po schodach wchodzi samodzielnie. Jestem zadowolona z rehabilitacji i jego postępów.
Zaraz po turnusie, 8 marca, odbyliśmy wizytę w Poznaniu. Kolejne ostrzyknięcie botoxem. Nikoś płakał podczas zabiegu a mi serce się krajało. Tomkowi też. Mały był tak wystraszony, że nie chciał dać potem palca do pobrania krwi. Ale to już mamy za sobą. Przynajmniej na kolejne pół roku.
Co ciekawe, Nikodem spytał mnie czemu musi mieć te zastrzyki jakby komary go w nogi gryzły? Odpowiedziałam, że dzięki nim będzie chodził na całych nogach, a nie na palcach. Nikodem:"Mamo, ale prawą nogą nie chodzę na palcach, to czemu dostałem w nią zastrzyk?". Nic nie odpowiedziałam. Zastrzelił mnie mądry malec...

Rzadko dopuszczam go do komputera, żeby mnie czasem na allegro kiedyś nie sprzedał:)

BAL CHARYTATYWNY

2011-03-18T15:31:00.000-07:00

Długo nie pisałam, za co czytelników przepraszam. To z powodu zazdrości ludzi niemądrych.
Jak wcześniej wspomniałam lokalna gazeta napisała o Nikodemie w grudniu, a potem w styczniu. Ten drugi artykuł był związany z przyjazdem do Chojnic przedstawicielek Fundacji DZIECIĘCE FANTAZJE Z Warszawy i spełnieniem marzenia Nikosia. Dostał parę ładnych zabawek, co wywołało u niektórych chorą zazdrość.
Ale ciekawe czy zechcieliby podzielić mój los? Nikomu nie życzę mieć chore dziecko, bo żadnych korzyści z tego nie ma. Z resztą, sądzę, że kto nie jest w podobnej sytuacji to nie zrozumie. I nie będę się tu rozpisywać, bo emocje już opadły.
Przez ten długi czas zastanawiałam się czy jest sens pisać co udało mi się zrobić dla mojego dziecka? Co jeszcze dostał? Jak to będzie odebrane? Zaryzykuję.
Na początku lutego odbył się bal charytatywny na rzecz Nikosia, zorganizowany przez STO Wspierające Osoby Niepełnosprawne z Charzykowa i jego wolontariuszy. Cały dochód z imprezy jest przeznaczony na turnusy rehabilitacyjne mojego syna. Gro ludzi dobrej woli włączyło się w organizacje bezinteresownie. Sala OPUS, orkiestra R&M z Przysierska koło Świecia, jedzenie zdobyliśmy jako darowizny. Cała obsługa tj. dekoracje sali, kucharz, panie w kuchni, szatni, kelnerzy i wodzirej to wolontariusze. Dochód z loterii fantowej oraz aukcje (m.i. obrazy, rzeźby, karnety) jest pokaźny. Bilety nie były drogie, przybyło 114 gości i chyba wszyscy świetnie się bawili, bo płacili orkiestrze za kolejne godziny grania. Uważam, że bal się udał wyśmienicie. Dla wścibskich napisze, że się nie bawiłam, ale czynnie włączyłam się w organizację, obsługę i sprzątanie. Nic za darmo. Uwierzcie. Samo nie przyjdzie. I ja nie czekam na to. Staram się coś robić. Mam nadzieję, że uda mi się w przyszłym roku zorganizowac chociaż podobny.
Nie sposób jest wymienić sponsorów imprezy, bo było ich dużo. Bardzo im dziękuję oraz wszystkim tym którzy, nawet w najmniejszym stopniu, przyczynili się do zebrania niemałej kwoty na rehabilitacje Nikosia. DZIĘKUJE

2011-01-28T11:01:00.000-08:00

Możesz pomóc Nikosiowi oraz innym dzieciom ze STO BOŻA KRÓWKA licytując na allegro.
W zakładce "zaawansowane" wpisać użytkownika BOZAKROWKA_POMOC i pokażą się nasze aukcje.

2011-01-28T10:59:00.001-08:00

Czas refleksji

2011-01-18T10:37:00.001-08:00

To był dobry rok!

2011-01-01T13:03:00.000-08:00

Podsumowując miniony rok, to mam pozytywne uczucia. Nikoś ciężko pracował bo był na kilku turnusach rehabilitacyjnych oraz otrzymał botox dwa razy w tym roku. Nie miłe przeżycie. Ale zaczął samodzielnie chodzić, uczęszcza do przedszkola w którym się zaaklimatyzował.
Na jego konto wpłynęła spora kwota, dzięki której nadal mogę go rehabilitować.
Duże wsparcie finansowe, i nie tylko, dostaję od Stowarzyszenia Boża Krówka w Chojnicach. A konkretnie od pani prezes Oli. Pieniążki na turnusy, rotor do rehabilitacji, inhalator i wiele innych "darów". Niech Bóg Ci w zdrowiu wynagrodzi dobra kobieto:)
I to dzięki Oli, w marcu ubiegłego roku, wysłałam zgłoszenie do Fundacji Dziecięce Fantazje i 29 grudnia wolontariuszki z Warszawy przyjechały do Nikosia z wielkim workiem prezentów. Dostał mnóstwo narzędzi które tak lubi oraz samochody. W styczniu prawdopodobnie dojadą mebelki do jego pokoiku.
Poza tym w połowie grudnia dostałam list z Fundacji TVN, która po długich i ciężkich staraniach dofinansuje mojemu dziecku prawie połowę turnusu.
Dziękuję wszystkim darczyńcą, rodzinie, znajomym, którzy bardzo mi pomagają zbierać pieniążki. Bóg Wam zapłać. Pamiętajcie o Nikodemie w tym roku odpisując podatek 1%. Was to nic nie kosztuje. A jemu na pewno pomoże. Wystarczy w odpowiedniej rubryce wpisać Nr KRS 0000186434 i obliczoną kwotę 1% podatku z dopiskiem dla NIKODEMA CHMIELOWIEC,41/C.
DZIĘKUJĘ

2010-12-16T13:50:00.001-08:00

Skrót z ostatniego miesiąca...

2010-12-16T13:19:00.000-08:00

Postępy mojego syna napawają mnie dumą. Do tego jest taki mądry i sprytny jak na czterolatka. Jest... kochany. Przez to przedszkole nabrałam do niego dystansu. Tęsknię za nim troszeczkę kiedy on tam przebywa. Mam po prostu więcej czasu dla niego. Nie muszę chodzić za nim, ani z nim jak coś chce. Po prosu robi to sam. A ja w tym czasie mam więcej czasu na inne rzeczy. Takie przyziemne:)
Nikoś przyzwyczaił się do swoich śmiesznych okularków. Teraz często bawimy się w piratów, bo inaczej nie chce zakrywać słabszego oka. Niestety ja też muszę zakryć swoje. Przecież też jestem piratem. Zwą mnie "Czarny Pies":) Czego się nie robi żeby były dobre efekty? Przynajmniej przekonałam się sama jakie to jest niewygodne patrzeć tylko na jedno oko przez jakąś godz. Zwłaszca, że nie jestem przyzwyczajona.
Nie pisałam długo ponieważ robiłam ozdoby świąteczne z makaronu na aukcje harytatywną dla Nikodema. Oczywiście pomogła mi moja siostra, na która zawsze mogę liczyć , oraz rodzina i znajomi. Oni też sprzedawali. Uzbierała się nawet ładna sumka. A i gazeta "Czas Chojnic" się zainteresowała. Dzisiaj, 16 grudnia, opublikowała artykuł o Nikosiu i jego niepełnosprawności.
W listopadzie byliśmy na pięciodniowym turnusie. Nie pisałam o tym bo nic on nie wniósł w życie Nikodema. Strata czasu. Niski poziom rehabilitacji.
Na początku grudnia byliśmy z całą rodzinką na kontroli u ortopedy w Poznaniu. Akurat zaskoczyły nas trudne warunki pogodowe, a sama wizyta też nie była miła. Profesor umówił Nikosia na kolejny zastrzyk z botuliny w marcu.
Dzisiaj Mały pomagał mi w porządkach świątecznych. Przecież Gwiazdor patrzy na niego przez okna. Więc je po prostu umył, żeby dostać prezenty.
Już teraz życzę wszystkim czytającym: ZDROWYCH I POGODNYCH ŚWIĄT BOŻEGO NARODZENIA!ORAZ SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU!!!

Nikoś będzie nosił okulary.

2010-10-29T12:48:00.000-07:00

W trakcie pobytu na turnusie, byliśmy na kontroli wzroku w Gdańsku. Nikoś będzie nosił okulary. Ma nadwzroczność i lewe oko ucieka mu czasem. Będę musiała zakrywać mu je na dwie trzy godziny. Ciekawe czy będzie chciał je nosić?

Powrót do przedszkola.

2010-10-29T12:26:00.000-07:00

Powrót do przedszkola był "bolesny". Nikoś nie chciał. Płakał. Podpadł mu kolega i nie może tego zapomnieć. W środę było pasowanie na przedszkolaka, a on siedział u mnie na kolanach przez cały czas. Nawet nie dał się dotknąć ołówkiem pani dyrektor. Poniżej jest zdjęcie grupowe z tej uroczystości w trochę zapłakanym stanie. Rano jeszcze mam z nim problem gdy go zaprowadzam, w końcu nie był w przedszkolu aż trzy tygodnie, ale potem jest dobrze. Panie go chwalą. Wychodzi uśmiechnięty. A ja mam trochę czasu na załatwianie spraw i na plotki z koleżankami oczywiście:)

Pasowanie na przedszkolaka.

2010-10-29T12:21:00.000-07:00

Wrażenia po turnusie w Złotowie!

2010-10-29T11:48:00.000-07:00

We wtorek wróciliśmy z czternastodniowego turnusu rehabilitacyjnego. Wcześniej nie miałam czasu żeby napisać, że się tam wybieramy. Mieliśmy przesuniętą datę o dwa tygodnie. Ponieważ zależało mi aby wyjechać po zastrzyku z botoksu, a nie w trakcie rehabilitacji na zastrzyk. Nie wiedziałam czy uda się nam w końcu pojechać na botulinę w terminie i zaraz na turnus. Ale wszystko się udało. Bóg chyba nad nami czuwa. Nikoś jechał bardzo chętnie bo lubi tam wszystkich. Z resztą myślę, że jego też nie da się nie lubić. "Ciocie" robią sobie "rezerwację" do niego:)
Podsumowując rehabilitację, to ćwiczenia jakie wykonywał na sali, w basenie, na hipoterapii, przygotowywały go do samodzielnego chodu. Utrzymanie równowagi podczas chodu. I udało się. NIKOŚ CHODZI SAMODZIELNIE, BEZ NICZYJEJ POMOCY!!! Cieszę się bardzo. Ogromny sukces. Teraz będziemy korygować estetykę chodu. Młody nie obciąża prawidłowo lewej nogi, więc lewy pośladek ma znacznie wyżej gdy chodzi. Poza tym przechylony jest na prawą stronę z tego powodu i koślawi nogi do środka. Jak chodzi, to jego nogi są złączone od kolan w górę.
Poza tym miał świetną terapię ręki, na której ćwiczył chwyt kciukiem i palcem wskazującym lewej ręki. Jak zawsze miał masaż czaszki oraz biomasaż i ćwiczenia w urządzeniu "SŁONECZKO". Nie zapomnę o pani logopedzie, która też ma swój wkład w rehabilitacji. Na te zajęcia Nikoś wybrał się zaraz po balu przebierańców przebrany za X-MENA. "Ciocia" Basia zaniemówiła z wrażenia i powiedziała, że nie jest w stanie tak pracować. Była oczarowana Nikosiem oczywiście!:)
Nie zrobiłam zdjęć tym razem, bo wszystkie wyglądałyby podobnie jak poprzednie. Jednak nie mogłam się powstrzymać na zajęciach u logopedy. Sami zobaczcie.

Zajęcia z logopedą!

2010-10-29T11:47:00.000-07:00

Bal przebierańców w Zabajce.

2010-10-29T11:39:00.000-07:00

Pierwsze dni w przedszkolu!

2010-09-29T03:42:00.001-07:00

2010-09-29T03:41:00.001-07:00

Kryzys nadal trwa, ale z mniejszym natężeniem:)

2010-09-29T03:30:00.000-07:00

Nikodem nadal płacze jak pomyśli o przedszkolu. Ale pani go zabawi i jest dobrze.

Kryzys Nikosia:(

2010-09-16T14:26:00.000-07:00

Tak jak przypuszczałam nadszedł kryzys z chodzeniem do przedszkola. Nie chce chodzić i koniec. Płacze codziennie rano i prosi żeby nie musiał tam iść. Nie ugięłam się. Podobno nie można przepuścić malcowi, bo będzie to wykorzystywał. Tak więc codziennie rano jak wstaje mam koncert. I muszę to jakoś przetrzymać.
Wczoraj byliśmy na wizycie kontrolnej u neurologa w Bydgoszczy. Pani doktor zauważyła dużą poprawę u Nikodema od ostatnich kilku miesięcy. Może chodzić sam ale nie chce. Powiedziała też, że Nikodem tak dużo gada, że na pewno się z nim nie nudzę. Ma rację. Nie sposób się z nim nudzić. Żeby tylko mnie nie sprzedał na allegro jak podrośnie:)
Niestety muszę Nikosiowi kupić nowe łuski. Niespełna pół roku i już wystają mu z nich palce. A tak dla wiadomości niewtajemniczonych, takie łuski na goleń i stopę przewidziane są (dofinansowanie), raz na 3 lata. Aczkolwiek można starać się o nie po upływie 1,5 roku. Nie ma wzmianki o rosnącej stopie "King Konga" i przymknięciu oka i tym samym dofinansowania - po pół roku użytkowania:) Nie mam wyjścia. Nic nie poradzę, że on tak rośnie i z wszystkiego wyrasta. A jak się urodził ważył zaledwie 1,5 kg. (Obecnie waży jak dziecko idące do szkoły:)

Pierwszy dzień w przedszkolu

2010-09-04T01:48:00.000-07:00

Nikoś poszedł już do przedszkola. Jak na razie podoba mu się tam. Kiedy po niego przychodzę , on mówi, że nie zdążył pobawić się wszystkimi zabawkami. Ma dobrego kolegę Mateusza. Upodobał sobie taką młodą przedszkolankę panią Magdę do której mówi po imieniu. Kiedy go poprawiam mówi, że dla mnie to jest pani Magda a dla niego to jest Magda. No i co mam zrobić?

Kontrola w Poznaniu

2010-08-25T11:45:00.000-07:00

Długo nie pisałam z powodu zawirowania remontami domowymi oraz wakacjami oczywiście.
Mam teraz okazję, żeby napisać o wizycie kontrolnej w Poznaniu. Poza tym, że droga trwała 7 godzin, a wizyta zaledwie 10 min, (na wizytę czekaliśmy godz i obiad zajął nam trochę - w sumie 10 godzin na wyjeździe), to było całkiem spoko.
Nikodem jak zwykle nie mógł wytrzymać drogi i nabierał, że chce siku. Raz nawet zwymiotował. Standard. Lecz zastanawiam się czy on nie ma choroby lokomocyjnej. Już niebawem będę mogła to sprawdzić bo jedziemy ponownie do Poznania na o strzyknięcie botoksem. Wtedy przed podróżną dam mu Lokomotyw. Może będzie dobrze?
Lekarz widział postępy u Nikodema, a ten jak zawsze dostarczył nam trochę rozrywki swoim śmiesznym zachowaniem. Dostałam jeszcze reprymendę za nadwagę syna i pilnuję go.
Poza tym od września zacznie chodzić do przedszkola. W tym też czasie będę starała się o termin na komisję lekarską, bo za miesiąc Nikodemowi kończy się Orzeczenie o niepełnosprawności. Tak więc dużo wrażeń przed nami...

Turnus Turnus i po turnusie

2010-07-09T07:19:00.000-07:00

Po trzecim już turnusie w tym roku, Nikodem ma więcej odwagi na samodzielne kroki. To chodzenie daje jeszcze wiele do życzenia, ale potrafi sam przejść pewien dystans i to nie mały jak dla niego. Muszę jeszcze za nim iść gdyby się przewrócił, ale pracujemy nad tym.
Ciocia Kasia od fizykoterapii uczyła go upadków i samodzielnego chodzenia. Ciocia Justyna z basenu jest po kursie hallwick dla niepełnosprawnych. Wspaniałe zabawy w wodzie. Ciocia Sylwia robiła z Nikusiem m.i. nos z drewna i warkocza z bibuły. Fajna zabawa i ciężka praca.
poza tym przywieźliśmy kolejne już buty w tym roku, tym razem na wymiar. Cena ogromna, ale za państwowe.
Kolejny turnus już we wrześniu.

Basen - najlepszą terapią dla Nikosia oczywiście

2010-07-09T07:17:00.000-07:00

Mój szczęśliwy Nikoś w domku Baby Jagi

2010-07-09T07:14:00.000-07:00

Tak powstał nos Pinokia na terapii zajęciowej.

2010-07-09T07:11:00.000-07:00

Nos PINOKIA

2010-07-09T07:09:00.000-07:00

ZNOWU W PRACY

2010-06-27T13:35:00.000-07:00

Udało się. Dostaliśmy się z listy rezerwowej na turnus rehabilitacyjny w Złotowie. W ostatniej chwili. Przebywamy na nim już tydzień czasu. Uwierzyłam, że mój syn chodzi sam. W Zabajce na długim prostym korytarzu ma duże pole do popisu. Na podwórzu bywa nierówno , w domu dywany mu się podwijają więc chodzi z nami za rękę. A i w pomieszczeniu jest się czego złapać. Natomiast tam jest zmuszony przełamać w sobie ten strach i iść do przodu. W basenie podczas zajęć "śmiga" bez żadnej pomocy ani przyrządów. Po prostu chodzi i dobrze się bawi. Zrozumiałam, że muszę więcej od niego wymagać, bo on mnie oszukuje kiedy ma ze mną chodzić.
Jak tylko przyjechaliśmy, Nikoś zauważył, że jedna z jego ulubionych rzeźb na ścianie (Pinokio) nie ma nosa. Teraz zastanawiał się i pytał wszystkich dookoła : "Co za zbój mu go ukradł?". Finał jest taki, że na terapii zajęciowej ciocia przyniosła drewienko i szlifierkę, po czym Nikoś zrobił nos swojemu ulubionemu Pinokiowi.
Muszę jeszcze napisać, że nad jeziorem jest nowy, drewniany domek. Miejsce na leżaki. A mój syn wymyślił sobie, że to domek z piernika Baby Jagi. Potrafi się tam bawić godzinami. On jest Babą Jagą i zjada dzieci... Bójcie się:)Może i Was złapie i ugotuje?:)
Natomiast dziadek ma nie lada problem, bo Nikodem zażyczył sobie od niego drewniany domek z piernika.

W szkole

2010-06-08T01:39:00.000-07:00

Jak co tydzień byliśmy w szkole na zajęciach z wczesnego wspomagania. Nikodem bardzo chętnie na nie chodzi i szkoda, że są tak rzadko. Pani Ania wymyśla mu zabawy manuane idealne dla usprawnienia jego rączek. Większość z nich jest trudna dla niego, zwłaszcza, że jego lewa rączka jest o wiele mniej sprawna. Jednak pracuje nią gdy jest mu potrzebna. Ostatnio dostałam nawet obrazek na DZIEŃ MAMY. Prześliczny. A oto fotki z zajęć.

2010-06-08T01:38:00.000-07:00

2010-06-08T01:35:00.000-07:00

Kontrola w Poznaniu.

2010-05-31T01:01:00.000-07:00

Długo nie pisałam żadnych wiadomości, bo nie mam czasu odpalić komputera. Dwa, trzy razy w tygodniu jeździmy z Nikodemem do Człuchowa na rehabilitację. W środy uczęszczamy na zajęcia wczesnego wspomagania w szkole, a we wtorek byliśmy na kontroli w Poznaniu. To było męczące dla nas wszystkich. Osiem godzin w drodze a wizyta pięciominutowa. Ale profesor był zadowolony z Nikodema. Ładnie chodzi w łuskach, potrafi się zatrzymywać, i wypisał skierowanie na kolejną botulinę we wrześniu. Całe szczęście, w najbliższym czasie się tam nie wybieram. Co dwa tygodnie Poznań - to było za często. Zaleceniem lekarza było chodzenie w łuskach 6,7 godzin. W ładną pogodę spacerujemy po dworze, ale w niepogodę po domu jest trochę trudniej. No bo nie jesteśmy w stanie chodzić od okna do okna 6 godzin przez cały czas bez celu. Ale damy radę.
Muszę wspomnieć, że młody potrafi przejść sam w tych łuskach ładnych kilka kroków. Faktem jest, że nie czuje się na siłach iść sam, ale trzymamy go za uszy i puszczamy kiedy się nie orientuje. Jest dobrze. Cieszy nas to bardzo. A w Dzień Mamy dostałąm ładny obrazek, który Nikodem zrobił prawie sam. Poza tym ma takie sformułowania, potrafi tak rozmawiać, że nie jeden ma podziw dla niego. Nasza mała pociecha!

Koniec kolejnego turnusu rehabilitacyjnego.

2010-05-01T14:00:00.000-07:00

Jak zamierzałam tak zrobiłam. W poniedziałek rano wróciliśmy do Złotowa. Ale nie odbyło się bez trzeciej wizyty u lekarza w sobotę. Ponieważ leki nie działały, a Nikoś kaszlał tak, że nie mógł mówić, więc dostał antybiotyk. Pomógł, ale do basenu już nie wszedł. Bardzo tego żałował. Rehabilitantka z basenu również. Poza tym Nikodem czuł się tam bardzo dobrze. Mówił nawet, że jest w domu. Ale tylko przez trzy dni, bo potem chciał wrócić do Chojniczek.
Przez dwunastodniowy turnus mój syn uczęszczał na terapie ręki, masaż czaszkowo - krzyżowy(na którym tak się wyluzował, że zasypiał, a na pierwszym turnusie nie wyleżał nawet 5-ciu minut) dogoterapie, hipoterapie, muzykoterapie, ćwiczenia w "Słoneczku", fizykoterapie i na zajęcia z logopedą.
Bardzo podobały nam się te ostatnie, a ja nauczyłam się jak kontrolować Nikosia, żeby nie miał złych nawyków. Dostaliśmy pracę domową i będziemy ćwiczyć.
Fizykoterapeutka prowadzała Nikodema w kombinezonie z naciągami gumowymi oraz w łuskach po korytarzu. Czasem jeździli jeepem (czyt. balkonikiem) a czasem Nikodem szedł z niewielką asekuracją cioci Kasi. Bardzo dziękujemy za cierpliwość i odpowiednie podejście.

Cwiczenia w tzw. łuskach z ciocią Kasią

2010-05-01T13:58:00.000-07:00

ALE BYŁO CIĘŻKO.CHWILA ZAŁAMANIA

2010-05-01T13:56:00.000-07:00

Nikoś w urządzeniu "SŁONECZKO"

2010-05-01T13:55:00.001-07:00

Nikoś robi pociąg na terapi zajęciowej!

2010-05-01T13:54:00.001-07:00

Hipoterapia z wujkiem Kamilem (po prawej)

2010-05-01T13:52:00.000-07:00

NIKOŚ CWICZYŁ CIOCIE KINGĘ W URZĄDZENIU "SŁONECZKO"

2010-05-01T13:50:00.000-07:00

NAWET BYŁO WESOŁO

2010-05-01T13:48:00.000-07:00

Dogoterapia - NIKODEM CZESZE LADY. AU!!!

2010-05-01T13:46:00.000-07:00

Coś z innej beczki - WYGŁUPY NA KORYTARZU

2010-05-01T13:45:00.000-07:00

A miało byc tak pięknie

2010-04-23T07:01:00.000-07:00

Dziś rano wróciliśmy do domu. Nikoś ma taki kaszel, że nie był sensu tam siedzieć i zarażać. Przyjechałam więc go podleczyć i w poniedziałek zamierzam tam wrócić. Najlepsze jest to, że nic mu nie jest. Jest czysty na oskrzelach i płucach a widać po jego oczach, że coś jest z nim nie tak. Poza tym marudzi do potęgi :( Mi też się udziela. Jest apatyczny i nie ma apetytu. Szkoda mi go, że się tak męczy. Prawdopodobnie od suchego, zabajkowego powietrza. Ponieważ jest zimno jak w zimę, odkręciłam kaloryfer. I gotowe. Ale Nikoś się cieszy, że przyjechał do domu, do taty. Może nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło? Mimo wszystko szkoda mi zajęć, które mu przepadły.

Przygotowania do turnusu.

2010-04-18T03:02:00.000-07:00

Po zastrzykach nie ma negatywnej reakcji. Mam nadzieję, że już nie będzie. A już jutro wyjeżdżamy na kolejny turnus do Zabajki. Trzymajcie kciuki za Nikodema. Chociaż on sam nie może się doczekać pobytu. Jakoś to będzie.

Zastrzyki z botuliny...

2010-04-14T12:18:00.000-07:00

Wczoraj, skoro świt, wyruszyliśmy do Poznania na tzw. botoks i zdjęcie miary z nóżek na łuski.
Po czterogodzinnej jeździe dotarliśmy do szpitala, żeby dowiedziec się, że zastrzyki są odwołane. Nie mogłam o tym wiedzie, bo jak się okazało, ktoś zapomniał nam również powiedzieć o tym, że na zastrzyki trzeba się zapisać w szpitalu i czekać na odpowiedz z NFZ. Wkurzyłam się.
Miła pani kierownik w rejestracji robiła co mogła żeby nas przyjąć. W końcu przejechaliśmy tyle km. Mimo wszystko byłam nerwowa jeszcze bardziej. Miła pani próbowała nam załatwić wizytę u lekarza na oddziale i botoks w ten dzień. Ale ja nie byłam pewna czy to dobry pomysł. W końcu nie wiedziałam kto to zrobi?Nie miałam kogo się doradzi. Rehabilitanci pracowali, nie mogli więc odebrać tel. Masakra. Wpadłam w panikę. Byłam gotowa jechać do domu i przyjechać do prof. za tydzień. Byliśmy już nawet ubrani. Mały był już w aucie, gdy ja czekałam na tel. No i doczekałam się.
Po czterech godzinach spędzonych w poczekalni zjawił się lekarza, który miał nas przyjąć. W gabinecie zobaczyłam dwóch młodych lekarzy. A jeden z nich może nawet nim nie był?Zadawałam sobie pytanie czy dobrze robię?Chciałam uciec. Bałam się powikłań. Na prof. jestem pewniejsza. Mimo moich obaw, myślałam o tym długim pobycie w poczekalni, przebytej długiej drodze, straconym dniu, umówionym turnusie specjalnie po zastrzykach, o terminach kolejnych wizyt i o Miłej pani która dzwoniła do siedziby NFZ by nam to załatwić. Wszystko poszło by w niepamięć. Nie mogłam wyjść i zburzyć tej układanki!
W gabinecie zaczęły "latać komary" i ugryzły Nikosia. Płakał w niebogłosy ale tylko podczas wkuwania. Potem przyszła ulga. Dla nas rodziców również. Następnie strach. Co dalej? Czy zastrzyk wyszedł pomyślnie. Nie wiem jakie doświadczenie ma ten doktorek? Dali mi numer do prof. Jakby było coś niepokojącego.
No i czekam na reakcje. Teoretycznie za 2 tyg. ma działać. Ale źle wykonany może zwiotczeć całe ciało. Może mieć gorączkę. Ale on jej nigdy nie miał! Co jeśli jego organizm będzie z czymś walczył a ja tego nie zobaczę?Co jeśli prof. nie odbierze mojego tel. i nie rozwieje moich wątpliwości?Staram się nie myśleć o tym. Ale ludzie dookoła zadają pytania i myśli same przychodzą. Pozostaje mi tylko czekać.
Za dwa tyg. jedziemy odebrać łuski. To podobno zamiast gipsu. No i dobrze. Przynajmniej będzie mógł jakoś chodzić. Spać. Normalnie funkcjonować. Nie wiem co moje dziecko jeszcze przeżyje. Tylko Bóg jeden raczy wiedzieć. A ja muszę mu pomóc. Próbować chociaż. On musi chodzić i biegać jak inne dzieci, bo wiem że ma na to ogromne szanse.

Kontrola u neurologa

2010-03-28T12:52:00.000-07:00

Kolejny wyjazd i kontrola w Bydgoszczy. Była konieczna bo na ostatniej wizycie byliśmy kilka miesięcy temu. Według pani neurolog Nikodem nie ma równowagi do chodzenia. Trochę czasu więc upłynie zanim się nauczy samodzielnie chodzić. Ale jesteśmy na to przygotowani jako rodzice niepełnosprawnego dziecka. Gorzej z jego dietą. Ma schudnąć ograniczając słodycze do minimum. Będzie ciężko, ale zdajemy sobie sprawę, że jego stawy i nogi są przeciążone. Mama wzięła sobie to do serca. A tata? Chyba dalej będzie go rozpieszczał. Ciężko tak samemu wychowywać dziecko...
Teraz przygotowujemy się do świąt Wielkiej Nocy. Z tej okazji życzę wszystkim czytającym tego bloga: Zdrowych, pogodnych świąt w gronie rodzinnym, pomyślności i duchowego przeżycia Zbawienia Pańskiego. Alleluja:)

Kontrola wzroku

2010-03-25T14:42:00.000-07:00

Po miłej i dość krótkiej kontroli wzroku w Gdańsku, potwierdza się, że Nikoś dobrze widzi. Nie pogarsza mu się wzrok. Piszę, że krótkiej, ponieważ nie zakrapiali mu oczu tym razem i nie czekaliśmy na wizytę zbyt długo. A badanie polegało na odgadnięciu zwierząt z tablicy. Zamiast kaczki Nikoś widział bociana. Widzieliście bociana w tym roku?Bo może rzeczywiści im się nóżki skróciły przez zimę?Potem młody patrzał w aparat w celu zbadania obecności zeza. Włączył się aktywnie do badania i przełanczał z pania doktor guziczki, skutecznie przeszkadzając. Ale ogólnie był grzeczny i współpracował.
Po przyjeździe do Chojnic weszliśmy do sklepu zobaczyć rowerek. Ale mały nie chciał pedałować, tylko dzwonic. Chyba jest jeszcze za mały. To znaczy nie umie jeździć. Mimo wszystko chciał go bardzo i dlatego przed snem pytał się czy dostanie rowerek. Pewnie będzie mu się śnił...

W "robocie".

2010-03-19T12:53:00.000-07:00

Wczoraj tata Nikodema zapomniał portfela do pracy i wrócił się po niego do domu. Gdy go młody zobaczył i dużego Mana przed domem, nie popuścił. Tak płakał stęskniony za ojcem i za "ciężarówką", że pojechał do "roboty". Wspomnę jeszcze, że te duże auta to chyba jego konik. Ja oczywiście też pojechałam, żeby mały nie przeszkadzał za bardzo i nie marudził za dużo. Jak jedziemy sami, to musimy robić dużo przerw na siku i kupę, a tu nic. Jak praca to praca. Wytrzymał trzy godziny siedząc w aucie. Nawet wysokich podskoków po dziurach się nie bał. To prędzej ja. Bałam, ale nie przyznałam się. Młodemu się podobało. I dwie dychy zarobił za rozładunek. Mówił, że na pepsiaka. To był udany dzień.

Powrót do domu.

2010-03-18T13:51:00.000-07:00

W środę wróciliśmy do domu. Podsumowując turnus, pokuszę się stwierdzić, że Nikoś bardzo dobrze się tam czuł. Szalał po korytarzach przy balkoniku i dzielnie znosił wszystkie zabiegi. Nawet tzw. Pająka, którego do tej pory nie znosił. Swoim humorem, pomysłowością, głosem i sprytem przysposobił sobie prawie wszystkich. Po prostu nie da się nie lubić. Zajęcia w kombinezonie sprawiały mu frajdę, grzecznie leżał na masażach, a nade wszystko polubił basen. Ciocia na bardzo dużo mu pozwalała. Co dzień paliło się na terenie basenu, albo oglądali TV (Nikodem opowiadał bajki), albo ciocia zakładała smycz i udawała psa Befi. A Nikodem sam chodził po dnie basenu z ciężarkami na nogach. Dzięki takim zajęciom wytrzymał tyle dni ciężko pracując. Ale teraz chwila wytchnienia i przygotowania do kolejnego turnusu. Już za miesiąc.

Hipoterapia.

2010-03-18T13:21:00.000-07:00

Basen.

2010-03-18T13:14:00.000-07:00

Fizykoterapia. Nauka chodzenia przy... jeepie:)

2010-03-18T13:12:00.000-07:00

Idzie żołnierz drogą i piosenkę śpiewa...

2010-03-18T13:11:00.000-07:00

Cwiczenia w urządzeniu SŁONECZKO

2010-03-18T13:10:00.001-07:00

Pozuje do zdjęcia

2010-03-18T13:08:00.000-07:00

Zajęcia z logopedą

2010-03-18T13:07:00.000-07:00

Terapia zajęciowa

2010-03-18T13:06:00.000-07:00

Biomasaż stóp

2010-03-18T13:05:00.000-07:00

Nowy prezent również trafiony

2010-03-03T12:54:00.000-08:00

Ulubione słuchawki do komputera

2010-03-03T12:53:00.000-08:00

Na walizkach

2010-03-03T11:54:00.000-08:00

Jutro jedziemy do Złotowa na turnus rehabilitacyjny. Przyznam się, że czekałam na niego jak na zbawienie, ponieważ przez tą zimę nie dojeżdżaliśmy ani na hipo- ani fizykoterapię. Trochę się boję jak Nikodem sobie poradzi po tak długiej przerwie, ale "co go nie zabije to go wzmocni".
Przez ostatnie dni był przeziębiony. Bałam się, że nic z tego wyjazdu nie będzie, ale po dzisiejszej wizycie kontrolnej upewniłam się, że może jechać. (Smalec z gęsi go uratował. To jest nasz niezawodny, domowy sposób. Polecam go każdemu:) ) Przed chwilą zaczęłam nas pakować. Czekałam z tym do ostatniej chwili. Nie mamy daleko od domu, więc mogę ewentualnie czegoś zapomnieć. Prześlę Wam ciekawskim, którzy tu zaglądacie, fotki. I postaram się w miarę możliwości napisać z Zabajki co się u Nikosia dzieje. Trzymajcie za niego kciuki.

"Ja chcę byc doktorem!"

2010-02-24T01:07:00.000-08:00

Wczoraj byliśmy w Poznaniu na kontroli u ortopedy. Młody wyspał się po drodze i w klinice szalał jak opętany. Ale czekając na wizytę ponad godzinę czasu może znudzić się dorosłemu, a co dopiero tak żywemu dziecku jak Nikoś. Prof. Marek Jóźwiak zalecił zastrzyki z botuliny. Jest to jad kiełbasiany, który upośledzi mięśnie nóg, w które zostanie wstrzyknięta. Reakcje alergiczne są bardzo rzadkie. Podobno. A można uzyskać po zastrzyku większe efekty ćwiczeń. Mam nadzieję, że to się uda bo sam zastrzyk w mięsień na pewno jest nie przyjemny, a dziecko nie może się przy tym poruszyć. Mam również taką nadzieję, że nie będę musiała na nim leżeć, ani nawet go trzymać. Bo i o tym słyszałam. Mogę tego nie wytrzymać. Skonsultujemy tą botulinę jeszcze z neurologiem, ale pani doktor już wczesniej była za tym, więc myślę, że to nie uniknione. Wcześniej czy później. Do tego Nikodem ma zlecone tzw. łuski do butów robione na miarę. Najpierw trzeba jechać do Poznania żeby ją zrobić, a potem odebrać. Więc koziołki poznańskie nie będą nam obce. Może uda się nam je odwiedzić:)
Podczas wizyty Nikodem rozmawiał z doktorem jak dorosły. Miał coś do powiedzenia. Koniecznie chciał być doktorem i koniecznie chciał kogoś położyć na kozetkę, żeby go zbadać. No niestety, pan doktor nie chciał się położyć. A ja też nie.

URODZINY ... i po urodzinach

2010-02-22T13:57:00.000-08:00

Ulubiony sprzet Nikosia

2010-02-22T13:48:00.000-08:00

Tata zabawia

2010-02-22T13:35:00.000-08:00

Po "burzy"...

2010-02-07T11:13:00.000-08:00

Przypadłość skończyła się po jednym dniu, na szczęście. Nikoś broi dalej za trzech i jest naszą największą pociechą. Prawie zawsze wesoły i uśmiechnięty daje nam, rodzicom, wiele radości. Potrafi nawet trochę więcej zając się sobą, zabawkami. Mam wtedy ochotę na kolejne...Ale Nikoś musi chodzic!Zbliża nam się turnus i nie wyobrażam sobie go nosić go po tych schodach z drugiego piętra w ciąży. A to zdjęcie z pieskiem Nikosia -Dinem. Tata dał mu go potrzymać na smyczy.

2010-02-07T11:09:00.001-08:00

Brr.....

2010-01-29T11:31:00.000-08:00

W naszym domu nie obyło się bez haftowania. Nie mam na myśli ręcznych robótek, popularnych w zimę, ale choróbsko. Ja źle się czułam od rana. A po południu zaczął Nikoś. Chyba mam ciężką noc przed sobą. Cała rodzina jakaś niewyraźna. Po kolei każdego dopada. Ale my dzisiaj, ani wczoraj z nikim się nie widzieliśmy. Czy ten wirus jest sprzed kilku dni czy z powietrza? To ostatnie to najlepsze wytłumaczenie gdy się nie wie o co chodzi. Nikoś jest słaby i apatyczny, więc na pewno to nie przelewki. Ale ja mam cichą nadzieję, że nie utrzyma się TO długo.
Co za okropny czas. Może tylko dzieci nie narzekają na te uporczywe śniegi. Widziałam pogodę i odśnieżac będę musiała jeszcze przynajmniej do poniedziałku. Ale wkurza mnie to bardzo, bo z domu nie można się zbytnio ruszyć. Przecież nikt mnie nie wygania. Więc nie przesadzam i siedzę w domu, ale ile można. Jak tak wiało, jeszcze wczoraj, to nawet z młodym nie wyszłam przed dom.
A propos. Mój syn zrobił się taki duży i dorosły, że nie pozwala na to aby ktoś mówił do niego MAŁY. Jest przy tym trochę śmiechu, bo walczy jak lew. A jak chcę do niego tylko pieszczotliwie powiedzieć to jest awantura jak nie wiem co.

Marzenia, marzenia.....

2010-01-20T06:23:00.000-08:00

... marzenia (...) czyste, szlachetne, dobro ludzi mające za cel ostateczny
Co życie zrobi z dziećmi –marzycielami, jak okradać je będzie ze złudzeń, ile goryczy w duszę im wtłoczy. Oj niemało...
Janusz Korczak

Takie tam...

2010-01-13T13:18:00.000-08:00

Jesteśmy już zdrowi. Chodzimy na spacery, na sanki, wdychamy na świeże powietrze.
I przypominają mi się słowa pani doktor kiedy byliśmy na kontroli (po antybiotyku). Cyt:"Lepiej włożyć głowę do lodówki niż siedzieć w dusznym mieszkaniu". Lodówka, podobno, lepiej działa na dolegliwości krtaniowe, niż suche powietrze w domu. Ale mój syn, gdy to usłyszał, popłakał się. Nie zrozumiał żartu. Powiedział, że on nie chce do lodówki:) I jest mu zdecydowanie lepiej, bo broi za trzech.
Zdradzę Wam, że trenujemy samodzielne chodzenie Nikodema. Staramy się aby dał kilka kroków od taty do mamy i są małe rezultaty. Okropnie się boi. Nie potrafi utrzymać równowagi. Ale zawsze da się przekupić jakimś żelkiem do jedzenia albo ciekawą zabawą. W każdym razie próbuje, pomimo panicznego strachu, że się przewróci.
Kolor liter w PODSUMOWANIE ROKU jest przypadkowo czarne i nie umiem tego zmienić. Ale pasuje mi do końcówki 2009 r.

Wizyta w szpitalu.

2010-01-03T03:52:00.000-08:00

Jeszcze w starym roku wylądowaliśmy w szpitalu. Nikodem miał ostre zapalenie krtani. W nocy, z niedzieli na poniedziałek, zaczął się dusić. Tylko w szpitalu mogli nam pomóc. Mały się cieszył że tam jedzie, ale nie wiedział co go czeka. Tak zwany motylek skutecznie go odstraszył. Chcieli położyć go w łóżeczku dla dzieci, ale nie chciał w nim spać. Mówił:"Jestem za duży do łóżeczka, tylko małe dzieci w nim śpią". To była noc, więc nie było rady. Dostaliśmy osobny pokój z dużym łóżkiem, żeby nikogo nie obudzić. Wyszliśmy w sylwestra z antybiotykiem dla Nikusia. Czuje się coraz lepiej. Jest żywy i broi jak przedtem. Ale ten stary rok zakończył się okropnie.

Podsumowanie starego roku

2009-12-27T04:29:00.000-08:00

Choroba bliskich otwiera przed człowiekiem nowe możliwości. Uruchamia nieprawdopodobne siły. Kiedy widzimy cierpienie osoby, którą bezgranicznie kochamy, przestajemy zwracać uwagę na sprawy mało istotne, zapominamy o sprawach błahych. Mówimy, że cierpienie uszlachetnia i wznosi ponad przyziemność. Poznajemy prawdziwą wartość i sens istnienia. Rodzice przewlekle, nieuleczalnie chorych dzieci wiedzą o tym, że sytuacja prowokuje do działania, nigdy nie osłabia.
Dla nas rodziców, ten rok był bardzo pracowity. Najpierw prace i działania związane z apelem o pomoc, a potem przesyłanie podziękowań. Ale nie byłoby takich efektów bez pomocy rodziny i przyjaciół. Nie sposób wymienić tu ich wszystkich. Zarówno z Polski, jak i z zagranicy. DZIĘKUJEMY WAM WSZYSTKIM Z CAŁEGO SERCA ZA TO, ŻE NIE BYLIŚCIE OBOJĘTNI!!!
W tym roku uzbieraliśmy kwotę pięć razy większą od poprzedniego. Dzięki państwa ofiarności mogliśmy kupić Nikosiowi buty, balkonik do chodzenia (dołożyć, ponieważ PEFRON refunduje tylko część), wyjechać na turnus rehabiltacyjny, rehabilitować prywanie w ośrodku Zabajka oraz uczęszczać na hipoterapie.

Będziemy bardzo wdzięczni jeśli i w tym 2010 roku zasilicie Państwo subkonto Nikusia darowizną lub 1% podatku.

Dziękujemy Wszystkim, którym NIKODEM i podjęte przez Nas starania nie są obojętne. Joanna i Tomasz Chmielowiec

2009-12-16T04:32:00.000-08:00

My się zimy nie boimy:)

2009-12-16T04:29:00.001-08:00

Urządzenie Słoneczko

2009-12-05T12:15:00.000-08:00

Hipoterapia

2009-12-05T12:03:00.000-08:00

Nareszcie u siebie:)

2009-12-05T11:52:00.000-08:00

Na początku chcieliśmy bardzo podziękować Stowarzyszeniu Boża Krówka w Chojnicach, za sponsorowanie w całości turnusu w Zabajce w Złotoie.
Jeszcze w ostatni dzień turnusu Nikoś płakał w nocy przez sen. Był już tak zmęczony, że po nocach śniła mu się, zapewne, rehabilitacja. W domu była powtórka z rozrywki.
Nikoś ma mniejsze napięcie mięśniowe i lepiej chodzi prowadzony za rękę. Myślę, że na dalsze rezultaty musimy jeszcze poczekać. Teraz kilka fotek.

Zbliżamy się do końca...

2009-12-01T03:12:00.000-08:00

Dzisiaj przedostatni dzień ćwiczeń. Nikoś jest zmęczony na tyle, że myśli tylko o powrocie do domu, a nie o tym co się tutaj dzieje. Mówił już w zeszłym tygodniu, że on jedzie do Chojnic. Codziennie pyta o tatę i nie chce z nikim rozmawiać przez telefon. A to dziwne w jego przypadku. Ma żal. Jednak nie rozchorował się, mimo panującej grypy, i to jest ważne. Szantażuję go, żeby ćwiczył, bo w nagrodę pójdzie na basen. I to go trochę trzyma "przy życiu". To sprawia mu dużą radość, więc dokupuję mu te zabiegi.

Przygotowania do turnusu.

2009-11-18T08:12:00.000-08:00

Od piątku dla Nikodema- ciężka praca. Rozpoczyna turnus rehabilitacyjny w Złotowie. Jutro jedziemy się tam zakwaterować. Jeszcze nie wiem jakim autem... Ale to już mały problem. Najważniejsze, że mamy środki pieniężne, że mamy miejsce zaklepane, no i ważne jest to, że jesteśmy zdrowi. Bo ja też muszę. Nikoś czuje się tam coraz lepiej, bo zna tych wszystkich ludzi, a i do zabiegów się przekonuje. Wiadomo, że pod koniec, z przemęczenia, odmawia współpracy. Trzymajcie za niego kciuki aby wytrzymał.

Na wesoło!!!

2009-11-11T07:43:00.000-08:00

Już po wszystkim.

2009-11-11T07:34:00.000-08:00

Katar minął. I bardzo dobrze, nie chcemy go bo już za tydzień wyruszamy na kolejny turnus rehabilitacyjny do Złotowa. Musimy być zdrowi.
Cieszę się bardzo na ten wyjazd, bo Nikodem ma dużą szanse, że jeszcze w tym roku zacznie chodzić. Mam taką cichą nadzieję. Jeśli to nie nastąpi to nic się nie stanie. Bo i tak niedługo będzie chodził. Ale liczę tak po cichu, że to nastąpi szybciej niż później, bo radykalne zmiany w motoryce mojego syna nadchodziły przed świętami Bożego Narodzenia. Zarówno pełzanie jak i raczkowanie.
A tak dla śmiechu, pokazałam Wam zdjęcie z dzisiejszego dnia. Mówi, że Wojtek się nazywa.

Czy to normalne?

2009-11-02T13:11:00.000-08:00

Nikoś wyglądał dziś niewyraźnie. Czy to przez wizytę na cmentarzu? Na pewno ta pogoda przyczyniła się do kolejnego przeziębienia Nikusia. Ale co zrobić? Będę go pielęgnować w domu bo nie jestem jedyna, która ma chore dziecko. W tym okresie to chyba normalne. Albo staje się normalne.
Nie zdążyłam zrobić zdjęcia pokoju, bo byliśmy zajęci czymś innym. Może jutro...
To przez te święta. Ale Nikosiowi się podobało zapalanie i dmuchanie świeczek. Szkoda, że nie widział cmentarza wieczorem, ponieważ było za zimno. Ale i bez tego dzień był pełen wrażeń a noc pełna snów. Niespokojna, pełna przeżyć. A najlepsze słowa na zakończenie dnia. Cyt.:"Mamo, nie śpi. Muszę Ci coś powiedzieć. Zapomniałem Amelce pokazać kotka." Dla nie wtajemniczonych napiszę, że od niedawna mamy kota o imieniu Pasztet i obiecał kuzynce, że jej go pokażę. Ten kot był dla niego ważniejszy. Spać pójdzie później:)

Nowy pokoik!!!

2009-10-29T13:55:00.000-07:00

Wczoraj Nikoś spał samodzielnie w swoim pokoiku, w dużym już łóżku. Zrobiłam mu przemeblowanie, poprawiłam farbę i jest jak nowy. (Właściwie to babcia Marysia go malowała bo ja sama nie robiłam jeszcze takich rzeczy. Za dużo odpowiedzialności, za mało wprawy. Ha) Dostał nową kołdrę z Kubusiem Puchatkiem i nowa firankę, którą obszyła ta sama babcia Nikosia. Dziękujemy. Mały lubi się tam bawić i mam nadzieję, że będzie miał tylko kolorowe sny! Może zrobię jutro zdjęcie, to sami zobaczycie jak tam przytulnie:)

Patrzcie!!!Stoję sam!

2009-10-22T11:02:00.000-07:00

2009-10-22T10:58:00.000-07:00

Hurrrrrra!!!

2009-10-22T10:51:00.000-07:00

Mój syn próbuje sam stać. Często to powtarzam, że to jedyny okres kiedy rodzice się cieszą, że ich dzieci się puszczają:) A tak na poważnie, to miłe zaskoczenie, że Nikodem stoi sam przez dłuższą chwilę, chociaż na jednej nodze. No niestety na dwóch jest trudniej bo trzeba mieć kolana wyprostowane. A jak wiecie, Nikoś ma problemy z utrzymaniem równowagi. Będziemy więc dalej ćwiczyć, aby stać coraz dłużej - i prawidłowo oczywiście.

2009-10-20T11:24:00.000-07:00

Kolejny już turnus w Zabajce 2

2009-10-20T11:22:00.000-07:00

Ćwiczenia poczucia własnego ciała w przestrzeni w urządzeniu "Słoneczko"

2009-10-19T08:38:00.000-07:00

Jesteśmy w domu

2009-10-19T08:01:00.000-07:00

Po dwutygodniowym pobycie w Zabajce, nie widać jeszcze rezultatów, ale nie można spodziewać się ich w tak krótkim czasie. To taki wstęp dla zaspokojenia ciekawości tych, którym od razu nasuwa się pytanie czy widać poprawę.
Nikoś uczył się stabilności tułowia i wykorzystywania mięśni brzucha na ustabilizowanym tułowiu. Wykonywał ćwiczenia mobilizujące tułów do aktywnej pracy. Uczył się wstawać w klęku jednonóż przy drabince i chodzić przy baloniku. Ćwiczył chód kontrolowany przy balkoniku w kombinezonie z zestawem naciągów gumowych. Jeździł na koniu w pełnym dosiadzie z asekuracją z dołu. Uczęszczał na zajęcia w basenie według Veroniki Sherborn, terapie Cranio-Sacrale, dogoterapie grupową, muzykoterapie oraz zajęcia logopedyczne, jak również masaż Shiatsu i magnetostymulacje.

Nikodem na turnusie

2009-10-04T08:40:00.000-07:00

Długo nie pisałam, bo wysiadł mi monitor. A jak go wymieniłam to okazało się, że zasilacz od internetu też jest uszkodzony. Masakra bo jak człowiek się przyzwyczai... sami wiecie.
Ale ja nie o tym. Od piątku jesteśmy w Zabajce w Złotowie. Mamy duży pokuj na samej górze i dobrze się tam czujemy. Zajęcia są trochę rozrzucone w czasie, ale będę musiała się przyzwyczaić.
Fizykoterapie mamy z Kasią już trzeci raz. Mam nadzieję, że Nikodem będzie współpracował. Na hipoterapii bawił się świetnie bo mógł trzymać uzdę. Trzymajcie za niego kciuki.

Zajecia w przedszkolu

2009-09-23T12:30:00.000-07:00

Na zajęciach z wczesnego wspomagania, Nikodem świetnie się bawił z nową ciocią :piłkami, klockami i innymi zabawkami edukacyjnymi. Trafiliśmy na świetną nauczycielkę. Cierpliwa, miła, ciepła barwa głosu, dobry pedagog. Sądzę, że mój syn nauczy się wiele, a ja podpatrzę sposoby na pokierowanie jego życiem. Jak się okazało jestem trochę nadopiekuńcza. Ale w ogólnej ocenie Nikoś wypadł dobrze. Mam nadzieję, że te pochwały na forum , nie zepsują go.

Nikodem dopasowuje kształty!

2009-09-17T13:17:00.000-07:00